شمارهٔ ۸
زان ذوق جفا که در سرشت است مرا
بیداد شکرلبان بهشت است مرا
خشتی که زنند بر سر من این قوم
شیرین مانند شیر خشت است مرا
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۱۰این دل باشد دلیل در راه خدا
- شمارهٔ ۱۱ای هم‌نفسان که یار غارید مرا
- شمارهٔ ۱۲ای در قدمت امن و امان زود بیا
- شمارهٔ ۱۳ای عشق گران‌قدر سبک‌سیر بیا
- شمارهٔ ۱۴مالید غم زمانه گوش دل ما
- شمارهٔ ۱۵رفت آنکه رخت پیش نظر بود مرا
- شمارهٔ ۱۶آن روز که درد هجر شد روزی ما
- شمارهٔ ۱۷یارن گویید شوخ طناز مرا
درباره‌ی واقف لاهوری
شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.