پرش به محتوای اصلی
واقف لاهوری

رباعیات

شمارهٔ ۱۷

یارن گویید شوخ طناز مرا

آن دل‌شکن خانه برانداز مرا

از نالهٔ من اگر به تنگ آمده‌ای

رفتم که دگر نشنوی آواز مرا

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۹پروای رخ زرد کسی نیست
  2. شمارهٔ ۲۰دل رفت و به دل گشت به غم عیش و طرب
  3. شمارهٔ ۲۱ای کرده می حسن؟؟؟ مست و خراب
  4. شمارهٔ ۲۲سوگند به جان تو جان مایی مطرب
  5. شمارهٔ ۲۳از قید جهالتم برآور یارب
  6. شمارهٔ ۲۴یا رب کارم همیشه بی‌راه رویست
  7. شمارهٔ ۲۵افسوس کزین مرحله می‌باید رفت
  8. شمارهٔ ۲۶جانان غیر از جفا نکردی و گذشت
همه‌ی رباعیات ←

درباره‌ی واقف لاهوری

شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.