پرش به محتوای اصلی
واقف لاهوری

رباعیات

شمارهٔ ۶

رفتم بر یار و قدر نشناخت مرا

وز لطف به یک دو حرف ننواخت مرا

من گفتهٔ او را ز کری نشنیدم

این گوش گران طرف سبک ساخت مرا

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۸زان ذوق جفا که در سرشت است مرا
  2. شمارهٔ ۹تا مهر رخ تو در نظر بود مرا
  3. شمارهٔ ۱۰این دل باشد دلیل در راه خدا
  4. شمارهٔ ۱۱ای هم‌نفسان که یار غارید مرا
  5. شمارهٔ ۱۲ای در قدمت امن و امان زود بیا
  6. شمارهٔ ۱۳ای عشق گران‌قدر سبک‌سیر بیا
  7. شمارهٔ ۱۴مالید غم زمانه گوش دل ما
  8. شمارهٔ ۱۵رفت آنکه رخت پیش نظر بود مرا
همه‌ی رباعیات ←

درباره‌ی واقف لاهوری

شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.