پرش به محتوای اصلی
واقف لاهوری

رباعیات

شمارهٔ ۱۹۵

یک شب در خلوت خودم راه بده

وانگه کامم حسب دل‌خواه بده

گر زان‌که به ناکامی خود خوش داری

یک بوسه به نام خوش الله بده

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۹۷واقف که تو دور ز آستان یاری
  2. شمارهٔ ۱۹۸خاک درش ای باد صبا آوردی
  3. شمارهٔ ۱۹۹امروز کشیده‌ام می پرزوری
  4. شمارهٔ ۲۰۰در زندگیم نساختی شاد دمی
  5. شمارهٔ ۲۰۱ای دل جگر مرا خراشی تا کی
  6. شمارهٔ ۲۰۲سرگردانم درین جهان از عمری
  7. شمارهٔ ۲۰۳ای دل روزی که عشق می‌ورزیدی
  8. شمارهٔ ۲۰۴محبوس جهان فانیم از عمری
همه‌ی رباعیات ←

درباره‌ی واقف لاهوری

شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.