پرش به محتوای اصلی
واقف لاهوری

رباعیات

شمارهٔ ۱۹۷

واقف که تو دور ز آستان یاری

باید که به سوی کعبه خود رو آری

من خود احرام طوف کویش بستم

بسم‌الله اگر تو هم سر حج داری

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۹۹امروز کشیده‌ام می پرزوری
  2. شمارهٔ ۲۰۰در زندگیم نساختی شاد دمی
  3. شمارهٔ ۲۰۱ای دل جگر مرا خراشی تا کی
  4. شمارهٔ ۲۰۲سرگردانم درین جهان از عمری
  5. شمارهٔ ۲۰۳ای دل روزی که عشق می‌ورزیدی
  6. شمارهٔ ۲۰۴محبوس جهان فانیم از عمری
  7. شمارهٔ ۲۰۵ای آنکه ز بنده رو همی گردانی
  8. شمارهٔ ۲۰۶ای دل چو به عشق سر فرود آوردی
همه‌ی رباعیات ←

درباره‌ی واقف لاهوری

شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.