پرش به محتوای اصلی
واقف لاهوری

رباعیات

شمارهٔ ۲۰۳

ای دل روزی که عشق می‌ورزیدی

پند من خیرخواه را نشنیدی

اکنون تو گرفتار و بلاکش‌ام من

شادم که سزای خویشتن را دیدی

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۰۵ای آنکه ز بنده رو همی گردانی
  2. شمارهٔ ۲۰۶ای دل چو به عشق سر فرود آوردی
  3. شمارهٔ ۲۰۷در عقل گرفتم به فلاطون برسی
  4. شمارهٔ ۲۰۸ای کاش دوای درد دل می بودی
  5. شمارهٔ ۲۰۹گر هست تو را سر وصول یاری
همه‌ی رباعیات ←

درباره‌ی واقف لاهوری

شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.