فهرست اشعار
- شمارهٔ ۳۰۱ میانهٔ من و زلف است بر سر دل بحث
- شمارهٔ ۳۰۲ شب که گرم سوختن شد داغ سودا همچو شمع
- شمارهٔ ۳۰۳ تیره‌روزان تو را سرمایهٔ حسن است داغ
- شمارهٔ ۳۰۴ نی همین سررشته گم کرده است آهم زیر اشک
- شمارهٔ ۳۰۵ درین چمن بشکفتن نموده‌ایم درنگ
- شمارهٔ ۳۰۶ به عشق ساده رویان زاری دل
- شمارهٔ ۳۰۷ نه در کنج قفس از دوری گلشن به فریادم
- شمارهٔ ۳۰۸ روزی که مبتلای تو ای جان گسل شدم
- شمارهٔ ۳۰۹ من به بزم تو نه بر رغم حسود آمده‌ام
- شمارهٔ ۳۱۰ بر سر کوی کسی دوش ز پا افتادم
- شمارهٔ ۳۱۱ ز دامن تو فتاد است تا جدا دستم
- شمارهٔ ۳۱۲ تا کی سر نیاز بر آن آستان نهم
- شمارهٔ ۳۱۳ از برای خویش هر دم قاتلی خوش می‌کنم
- شمارهٔ ۳۱۴ شکایت از مژهٔ شوخ آن پسر دارم
- شمارهٔ ۳۱۵ چو نیست قوت آن کز زمانه بگریزم
- شمارهٔ ۳۱۶ بوی آن گل پیرهن آورده باد صبحدم
- شمارهٔ ۳۱۷ نه من به کعبه نه در دیر خانه می‌خواهم
- شمارهٔ ۳۱۸ زین سعی عبث آه به جای نرسیدم
- شمارهٔ ۳۱۹ حال دل زار چون نویسم
- شمارهٔ ۳۲۰ ما ز آب دیده خاک کوی او گل کرده‌ایم
- شمارهٔ ۳۲۱ نه امروزیست ناصح کاین چنین دیوانهٔ عشقم
- شمارهٔ ۳۲۲ ز جا چگونه من دردمند برخیزم
- شمارهٔ ۳۲۳ ز بالین دل امشب ناتوان و زار برگشتم
- شمارهٔ ۳۲۴ از دوری تو خون جگر تا به کی خورم
- شمارهٔ ۳۲۵ آن شوخ نمی‌پرسد بیمارم و می‌گریم
- شمارهٔ ۳۲۶ تا نشنوم دگر سخن خون‌چکان زخم
- شمارهٔ ۳۲۷ چه‌سان ز غصه نپیچم به خود که محبوبم
- شمارهٔ ۳۲۸ نه من تسبیح می‌خواهم نه زنار آرزو دارم
- شمارهٔ ۳۲۹ گر تیر زنی بر دل من دست تو بوسم
- شمارهٔ ۳۳۰ از بزم تو شب گریه فرو خوردم و رفتم
- شمارهٔ ۳۳۱ من به شهر خوش نگاهان بی‌نصیب افتاده‌ام
- شمارهٔ ۳۳۲ غم را به یاد او طرب‌آمیز کرده‌ام
- شمارهٔ ۳۳۳ به‌حمدالله شب وصل تو را می‌خواستم دیدم
- شمارهٔ ۳۳۴ پنجهٔ شوق شدم ره به گریبان بردم
- شمارهٔ ۳۳۵ یاد کن گاهی خراب درد؟؟؟ توام
- شمارهٔ ۳۳۶ ما مبتلای حسن و جمال تو گشته‌ایم
- شمارهٔ ۳۳۷ خواهم حدیث طرهٔ جانان خود کنم
- شمارهٔ ۳۳۸ من آن نیم که سیر گلستان هوس کنم
- شمارهٔ ۳۳۹ ستم رفته است زان دست حنایی بس که بر جانم
- شمارهٔ ۳۴۰ ز کویش بخت گمره می‌برد با چشم گریانم
- شمارهٔ ۳۴۱ کوه غم بر دوش با صد سخت‌جانی می‌برم
- شمارهٔ ۳۴۲ ز مستی دوش دامان ادب از کف رها کردم
- شمارهٔ ۳۴۳ هر کجا داغیست سوزد در هوای سینه‌ام
- شمارهٔ ۳۴۴ آمد چو درد عشق به صحرای سینه‌ام
- شمارهٔ ۳۴۵ مگو همدم مگو بیهوده جوشی می‌زند خونم
- شمارهٔ ۳۴۶ به ذوقی جگرپارها می‌خورم
- شمارهٔ ۳۴۷ در نامه آنچه هست ز صد یک نوشته‌ام
- شمارهٔ ۳۴۸ بر بیت ابرویش چو نظر باز می‌کنم
- شمارهٔ ۳۴۹ برونم کردی از محفل تو را از یاد هم رفتم
- شمارهٔ ۳۵۰ نارسایی داردم ناکام زان تنگ شکر
- شمارهٔ ۳۵۱ چو بینم آیینه از شرم چشم می‌پوشم
- شمارهٔ ۳۵۲ خوش‌نشینان چمن را ای صبا از من بگو
- شمارهٔ ۳۵۳ از برت رفتم از درت رفتم
- شمارهٔ ۳۵۴ بر دلبر و دلنوازی که دارم
- شمارهٔ ۳۵۵ دانی چه‌ها ز دست و بی‌باک می‌کنم
- شمارهٔ ۳۵۶ اگر بسوخته‌ای چون شرر دوچار شویم
- شمارهٔ ۳۵۷ ز بیم مرگ نه امید زیستن دارم
- شمارهٔ ۳۵۸ ز درد خویش پیش یار بیش‌وکم نمی‌گویم
- شمارهٔ ۳۵۹ دردی ز تو دارم که به درمان نفروشم
- شمارهٔ ۳۶۰ همچو جوش ز بس که زبان و دلم یکی است
متن اشعار به نقل از گنجور.