پرش به محتوای اصلی
واقف لاهوری

قطعات

شمارهٔ ۲۰۴

بعد دیری آمدی ای یار گندم‌گون مر

باش تا من قصهٔ خود عرض دارم جو به جو

سرزمین دهر را ناقابلی بنگر که من

آشنایی کاشتم بیگانگی کردم درو

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۲۰۶کنم بی‌تو گاهی اگر سیر لاله
  2. شمارهٔ ۲۰۷خورده‌ام از تیغ او زخمی که گویم واه واه
  3. شمارهٔ ۲۰۸مهری ندارد با عاشق آن ماه
  4. شمارهٔ ۲۰۹درین آوارگی با ما رفیقی کی به جا مانده
  5. شمارهٔ ۲۱۰گشتیم گرفتار تو المنهٔلله
  6. شمارهٔ ۲۱۱شمشیر در کف می‌آید آن ماه
  7. شمارهٔ ۲۱۲کرد زلف تو مرا سودایی
  8. شمارهٔ ۲۱۳جانان ز تو ناز و سرگردانی
همه‌ی قطعات ←

درباره‌ی واقف لاهوری

شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.