پرش به محتوای اصلی
واقف لاهوری

قطعات

شمارهٔ ۲۰۹

درین آوارگی با ما رفیقی کی به جا مانده

نمی‌بینم غیر از سایه همراهی به ما مانده

خرامان می‌روی رو در قفا کن ای سرت گردم

که من وامانده‌ام چون نقش پا با چشم وامانده

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۲۱۱شمشیر در کف می‌آید آن ماه
  2. شمارهٔ ۲۱۲کرد زلف تو مرا سودایی
  3. شمارهٔ ۲۱۳جانان ز تو ناز و سرگردانی
  4. شمارهٔ ۲۱۴خانمان‌سوز گل و یاسمنی
  5. شمارهٔ ۲۱۵ای آنکه به حسن آفتابی
  6. شمارهٔ ۲۱۶کردم جگر کباب و تو مهمان نمی‌شوی
  7. شمارهٔ ۲۱۷در کنار کسی نمی‌آیی
  8. شمارهٔ ۲۱۸گر این‌چنین تو شوخ به سر فتنه‌گر شوی
همه‌ی قطعات ←

درباره‌ی واقف لاهوری

شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.