شمارهٔ ۲۰۷
خورده‌ام از تیغ او زخمی که گویم واه واه
ای خدا از چشم زخم سوزنم داری نگاه
من که بر ضعفم پر کاهی گرانی می‌کند
حیرتی دارم که چون برداشتم کوه گناه
ادامه‌ی قطعات
- شمارهٔ ۲۰۹درین آوارگی با ما رفیقی کی به جا مانده
- شمارهٔ ۲۱۰گشتیم گرفتار تو المنهٔلله
- شمارهٔ ۲۱۱شمشیر در کف می‌آید آن ماه
- شمارهٔ ۲۱۲کرد زلف تو مرا سودایی
- شمارهٔ ۲۱۳جانان ز تو ناز و سرگردانی
- شمارهٔ ۲۱۴خانمان‌سوز گل و یاسمنی
- شمارهٔ ۲۱۵ای آنکه به حسن آفتابی
- شمارهٔ ۲۱۶کردم جگر کباب و تو مهمان نمی‌شوی
درباره‌ی واقف لاهوری
شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.