پرش به محتوای اصلی
واقف لاهوری

قطعات

شمارهٔ ۱۵۵

اگر حال دل محزون نویسم

مصیبت‌نامه‌ها از خون نویسم

روا باشد که چشم دجلهٔ زار

اگر جیحون و گر سیحون نویسم

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۱۵۷نه امروز است جا بیرون شهر از شور سودایم
  2. شمارهٔ ۱۵۸کام دل از علم و فن می‌خواستم
  3. شمارهٔ ۱۵۹از خانه بی‌تو دوش به در می‌شتافتم
  4. شمارهٔ ۱۶۰از اشک خانه ویران دیدم ندیده بودم
  5. شمارهٔ ۱۶۱زهد صد ساله به یک جرعهٔ صهبا دادم
  6. شمارهٔ ۱۶۲ناله شد برق خرمنم چه کنم
  7. شمارهٔ ۱۶۳چون نیست یار آنکه دهم یار را سلام
  8. شمارهٔ ۱۶۴جدا از روی او گر زنده مانم
همه‌ی قطعات ←

درباره‌ی واقف لاهوری

شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.