پرش به محتوای اصلی
واقف لاهوری

قطعات

شمارهٔ ۱۰

پای رفتن نیست هرگز از سر آن کو مرا

رفته آنجا پا به گل از گریه تا زانو مرا

چون هلال عید از اوج غرور آن مه‌جبین

بعد سالی می‌نماید گوشهٔ ابرو مرا

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۱۲تو را که گفت که از خون گذر ترحّم را
  2. شمارهٔ ۱۳طاقت ناله ندارد دل غم‌پیشهٔ ما
  3. شمارهٔ ۱۴تا کی کنم گوارا افسانه و فسون را
  4. شمارهٔ ۱۵رسیده از قد او طرفه پایمال مرا
  5. شمارهٔ ۱۶مزن آتش به جان من که یا بی‌دردمندی را
  6. شمارهٔ ۱۷چه می‌ترسانی از بیدادی رنگین‌قبا ما را
  7. شمارهٔ ۱۸کند شیخ و برهمن سجده جنگ دل‌نوازش را
  8. شمارهٔ ۱۹ضبط کنم در قفس ناله و فریاد را
همه‌ی قطعات ←

درباره‌ی واقف لاهوری

شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.