پرش به محتوای اصلی
واقف لاهوری

قطعات

شمارهٔ ۱۲

تو را که گفت که از خون گذر ترحّم را

ز چین جبهه به زنجیر کن تبسّم را

همین نبرده فرو گنج گوهر اشکم

که خاک کوی تو خورده است مال مردم را

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۱۴تا کی کنم گوارا افسانه و فسون را
  2. شمارهٔ ۱۵رسیده از قد او طرفه پایمال مرا
  3. شمارهٔ ۱۶مزن آتش به جان من که یا بی‌دردمندی را
  4. شمارهٔ ۱۷چه می‌ترسانی از بیدادی رنگین‌قبا ما را
  5. شمارهٔ ۱۸کند شیخ و برهمن سجده جنگ دل‌نوازش را
  6. شمارهٔ ۱۹ضبط کنم در قفس ناله و فریاد را
  7. شمارهٔ ۲۰از خوبی آفریدند سر تا به پای او را
  8. شمارهٔ ۲۱عمرم به سر رسید تو هم بی‌وفا بیا
همه‌ی قطعات ←

درباره‌ی واقف لاهوری

شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.