پرش به محتوای اصلی
واقف لاهوری

قطعات

شمارهٔ ۱۴

تا کی کنم گوارا افسانه و فسون را

ای عشق گوشمالی این عشق ذوفنون را

چشمم سرشک گلگون ریزد چو رخ نمایی

مردم به موسم گل کم می‌کنند خون را (؟؟؟؟)

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۱۶مزن آتش به جان من که یا بی‌دردمندی را
  2. شمارهٔ ۱۷چه می‌ترسانی از بیدادی رنگین‌قبا ما را
  3. شمارهٔ ۱۸کند شیخ و برهمن سجده جنگ دل‌نوازش را
  4. شمارهٔ ۱۹ضبط کنم در قفس ناله و فریاد را
  5. شمارهٔ ۲۰از خوبی آفریدند سر تا به پای او را
  6. شمارهٔ ۲۱عمرم به سر رسید تو هم بی‌وفا بیا
  7. شمارهٔ ۲۲غزالی آفت آرام من شد از رمیدن‌ها
  8. شمارهٔ ۲۳زارم از درد جدایی ای دل زارم بیا
همه‌ی قطعات ←

درباره‌ی واقف لاهوری

شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.