وطواط
شمارهٔ ۷ - نیز در حق شمس الدین وزیر
ای شمس دین ، امیر تویی بر مراد دل
و آنکس که دشمن تو ، اسیر حوادثست
تو واحد جهانی و ثانی آفتاب
و اسلام را سعادت تو عهد ثالثست
وطواط
ادامه‌ی مقطعات
- شمارهٔ ۹ - در مدح امام حمیدالدین ابوبکر بن عمر محمودیحمیدالدین ، در انواع محامد
- شمارهٔ ۱۰ - در حق ملک نیمروزنه من از آسمان گردنده
- شمارهٔ ۱۱ - در حق اتسز خوارزمشاهتویی ، شاها ، که از مهر و زکینت
- شمارهٔ ۱۲ - در عشق گویدآه ! از عشق بی کران ، کین عشق
- شمارهٔ ۱۳ - دربارۀ ادیب صابربن اسمعیل ترمذیصابر، ای چون صبر ذات تو گزیده نزد عقل
- شمارهٔ ۱۴ - ترجمه از شعر تازیهست ابوبکر پخته در دانش
- شمارهٔ ۱۵ - قطعۀ مصنوعبعلم نظیرش نیابی بهمت
- شمارهٔ ۱۶ - در حق شمس الدین محمد وزیرتاج اسلام شمس الدین ، گشتست
درباره‌ی وطواط
امام سعدالملک رشیدالدین محمد بن محمد بن عبدالجلیل عمری کاتب بلخی معروف به رشید وطواط شاعر نامی قرن ششم است. وی در سال ۴۸۱ هجری قمری در بلخ چشم به جهان گشود و در سال ۵۷۳ هجری قمری در گرگانج خوارزم بدرود حیات گفت. وی دبیر دیوان اتسز خوارزمشاه بود و به خاطر اندام کوچکش به او لقب «وطواط» (به معنای خفاش یا نوعی پرستو) دادن...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.