پرش به محتوای اصلی
واعظ قزوینی واعظ قزوینی

ماده تاریخ

شمارهٔ ۵ - تاریخ ساختمان تالاب رضی آباد

شد در «رضی آباد» بنا این تالاب

تا دل ز غبار غم بشویند احباب

تالار بفیض آن چو دیدم، تاریخ

گفتم که:«بود محیط فیض این گل آب »

ادامه‌ی ماده تاریخ

  1. شمارهٔ ۷ - تاریخ زیبا بنائیدر این نیکو بنای دلگشا، از لطف حق هرگز
  2. شمارهٔ ۸ - تاریخ ساختن پنجره رواقیساخت بعهد خوش دولت «عباس شاه »
  3. شمارهٔ ۹ - تاریخ وفات سالک قزوینیبلبل گلشن سخن «سالک »
  4. شمارهٔ ۱۰ - در تاریخ ساختمان عمارتیره آوردی ضرورت بود ما را
  5. شمارهٔ ۱۱ - تاریخ ساختمان طاقیچون بحکم شاه دین پرور «سلیمان » زمان
  6. شمارهٔ ۱۲ - در مرگ یوسف نامی سرود«یوسف » مصر نکویی، از جهان
  7. شمارهٔ ۱۳ - در تاریخ ایالت یافتن خانیدگر شان دولت بلندی گرفت
  8. شمارهٔ ۱۴ - تاریخ انجام سفینه ییاین طرفه «سفینه »یی که در وی
همه‌ی ماده تاریخ ←

واعظ قزوینی درباره‌ی واعظ قزوینی

میرزا محمد رفیع ملقب به رفیع‌الدین مشهور به واعظ قزوینی (زادهٔ ۱۰۲۷ هجری قمری در قزوین، درگذشتهٔ ۱۰۹۰ هجری قمری در قزوین) فقیه و ادیب ایرانی است که به لحاظ شهرتش در وعظ و خطابه به واعظ قزوینی مشهور شد و همین تخلص را در اشعارش برگزید. وی علاوه بر دیوان شعر صاحب آثار دیگری همچون ابواب الجنان، الموعظة و الحملة الحیدریة م...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.