پرش به محتوای اصلی
واعظ قزوینی واعظ قزوینی

رباعیات

شمارهٔ ۴۸

مستی جوانیم بطاعت چو نهشت

گفتم: این تخم، پیریم خواهد کشت

دنیا همه کرد پیریم صرف أمل

زین پنبه چه رشته ها که این زال نرشت!

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۰دنیا، که بجلوه میکند مفتونت
  2. شمارهٔ ۵۱عزت، ثمر فروتنی میگردد
  3. شمارهٔ ۵۲ای آنکه همیشه در پی خوابی و خورد
  4. شمارهٔ ۵۳گه در غم پوششی و، گه در غم خورد
  5. شمارهٔ ۵۴عمر تو بفکر دنیی دون گذرد
  6. شمارهٔ ۵۵بدخو، از خوی خود بدوزخ باشد
  7. شمارهٔ ۵۶آتش اگرت ز عشق در سر باشد
  8. شمارهٔ ۵۷دل، از غم نانی اگرت خون باشد
همه‌ی رباعیات ←

واعظ قزوینی درباره‌ی واعظ قزوینی

میرزا محمد رفیع ملقب به رفیع‌الدین مشهور به واعظ قزوینی (زادهٔ ۱۰۲۷ هجری قمری در قزوین، درگذشتهٔ ۱۰۹۰ هجری قمری در قزوین) فقیه و ادیب ایرانی است که به لحاظ شهرتش در وعظ و خطابه به واعظ قزوینی مشهور شد و همین تخلص را در اشعارش برگزید. وی علاوه بر دیوان شعر صاحب آثار دیگری همچون ابواب الجنان، الموعظة و الحملة الحیدریة م...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.