شمارهٔ ۱۵۶

ادامه‌ی ابیات پراکنده

1. شمارهٔ ۱۵۸ز چوب بید از آن خاکستری چندان نمیماند
2. شمارهٔ ۱۵۹تا نبینند دمی روی خوشی، مال جهان
3. شمارهٔ ۱۶۰نرم خواهی که شود خصم، تو در گرمی کوش
4. شمارهٔ ۱۶۱عشاق تو، تا شمع صفت جان نگدازند
5. شمارهٔ ۱۶۲ز اندیشه بد گوست، کرم های لئیمان
6. شمارهٔ ۱۶۳بی تمیزیهای عالم بین که پیش لعل او
7. شمارهٔ ۱۶۴فکر زلفت، دود دل را دسته سنبل کند
8. شمارهٔ ۱۶۵همنشینانی که از حق نمک دم میزنند