شمارهٔ ۱۵۳

ادامه‌ی ابیات پراکنده

1. شمارهٔ ۱۵۵دلم چون نامه از حرفش فراموشی نمیداند
2. شمارهٔ ۱۵۶من رهرو راهی، که بمنزل نرساند
3. شمارهٔ ۱۵۷از ضعف چنانم، که چو گریم ز غم او
4. شمارهٔ ۱۵۸ز چوب بید از آن خاکستری چندان نمیماند
5. شمارهٔ ۱۵۹تا نبینند دمی روی خوشی، مال جهان
6. شمارهٔ ۱۶۰نرم خواهی که شود خصم، تو در گرمی کوش
7. شمارهٔ ۱۶۱عشاق تو، تا شمع صفت جان نگدازند
8. شمارهٔ ۱۶۲ز اندیشه بد گوست، کرم های لئیمان