شمارهٔ ۱۳۵

ادامه‌ی ابیات پراکنده

1. شمارهٔ ۱۳۷ز ضعف بیغمی، نتواند آهم از جگر خیزد
2. شمارهٔ ۱۳۸از دامن خود گرد جهان زود بر افشان
3. شمارهٔ ۱۳۹نیست باکم، گر ز دشمن بر دلم خاری رسد
4. شمارهٔ ۱۴۰ای پریشان خرج نقد کیسه هستی تویی
5. شمارهٔ ۱۴۱کافرم، گر در دوعالم غیر او دارم کسی
6. شمارهٔ ۱۴۲شست گل دفتر خود، تا خط او خوانا شد
7. شمارهٔ ۱۴۳حرف بالای تو گفتم، سخنم گشت بلند
8. شمارهٔ ۱۴۴زهر است عطای خلق، هر چند دوا باشد