شمارهٔ ۱۲۴

ادامه‌ی ابیات پراکنده

1. شمارهٔ ۱۲۶زبون رود سخن نرم خصم از دل
2. شمارهٔ ۱۲۷آه گرمم چشمه خورشید را بی آب کرد
3. شمارهٔ ۱۲۸کامران شد، هر که او قطع نظر از کام کرد
4. شمارهٔ ۱۲۹یک ذره اعتماد نشاید بجاه کرد
5. شمارهٔ ۱۳۰مبند دل به عطای جهان، که چون شبنم
6. شمارهٔ ۱۳۱تلاش تیرگی با آتش دل در نمی‌گیرد
7. شمارهٔ ۱۳۲کشتی ام بسکه کند موج صفت رم ز کنار
8. شمارهٔ ۱۳۳در صف حشر، چو بیند کرمت عرض گناه