شمارهٔ ۱۲

ادامه‌ی ابیات پراکنده

1. شمارهٔ ۱۴کی کند اندیشه مرگ، آنکه پیش از مرگ مرد
2. شمارهٔ ۱۵ز شرم باختن عمر، قد دوتاست مرا
3. شمارهٔ ۱۶سینه ریش از یاری هر خس ز بس باشد مرا
4. شمارهٔ ۱۷ما به فیض صحبت یاران مشفق زنده ایم
5. شمارهٔ ۱۸بخوی نرم شود عقده های مشکل حل
6. شمارهٔ ۱۹جواب لعل تو، شیرین کند سئوال مرا!
7. شمارهٔ ۲۰از اینکه نسبت دوری بلعل او دارد
8. شمارهٔ ۲۱گر راست نگوییم در این عهد، عجب نیست