پرش به محتوای اصلی
ترکی شیرازی ترکی شیرازی

فصل پنجم - قطعه‌ها و تک‌بیتی‌ها

شمارهٔ ۸ - گاه سخن

الا ای که هرگز به گاه سخن!

نه بشنیده کس از تو غیر از نقیض

نه از نظم تو کس شد بهره مند

نه از نثر تو کس شده مستفیض

حکایات نثر تو یکسر سقیم

عبارات نظم تو یکسر مریض

گرفتی به کف خامه بس طویل

نهادی ببر کاغذی بس عریض

جواب یکی شعر من بنده را

نگفتی و شد اوج طبعت حضیض

به کنجی خزیدی زشرمندگی

تو در خانه همچون نساء محیض

ادامه‌ی فصل پنجم - قطعه‌ها و تک‌بیتی‌ها

  1. شمارهٔ ۱۰ - ماه یا که خورشیدای به رخسارهٔ تو زلف سیاه
  2. شمارهٔ ۱۱ - بادهٔ نابتا کی ای بخت خفتهٔ «ترکی»!
  3. شمارهٔ ۱۲ - تاب عشقافتاده است از نظرم ماه و آفتاب
  4. شمارهٔ ۱۳ - تیر شبابنوجوانی به شخص پیری گفت
  5. شمارهٔ ۱۴ - جاذب خلقترکیا! تا زر و سیمت به کف است
  6. شمارهٔ ۱۵ - بالش زرروزش چو شب است و شب، شب اول قبر
  7. شمارهٔ ۱۶ - بخت خفتهچها که می کشم از دست بخت خفتهٔ خویش
  8. شمارهٔ ۱۷ - محراب دعاآفتاب از شرم رویش رخ کند پنهان به ابر
همه‌ی فصل پنجم - قطعه‌ها و تک‌بیتی‌ها ←

ترکی شیرازی درباره‌ی ترکی شیرازی

آقا محمدحسین آغولی (تاریخ و محل ولادت نامعلوم، درگذشتهٔ ۱۳۳۰ قمری)، متخلص به «ترکی» و معروف به ترکی شیرازی، نقاش و شاعر قرن چهاردهم هجری است. شغل او نقاشی بوده و از شیراز به هند سفر کرد و در بمبئی اقامت گزید. دیوان وی به اهتمام محسن حافظی کاشانی چاپ شده است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.