پرش به محتوای اصلی
طغرای مشهدی طغرای مشهدی

ابیات برگزیده از غزلیات

شمارهٔ ۵۰۰

یک شورش ما رهبر صد بارش سنگ است

لیکن سر هنگامه طفلانه نداریم

یک جا نشود جمع، دو برگ طرب ما

داریم گهی شیشه که پیمانه نداریم

گویی که ز ما گم شده انگشت شهادت

روزی که کلید در میخانه نداریم

داریم سر زلف گرهگیر تو در دست

غم نیست اگر سبحه صد دانه نداریم

ادامه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات

  1. شمارهٔ ۵۰۲شب از رنج خمار آزرده بودم
  2. شمارهٔ ۵۰۳با شب تیره ز تاریکی آن مو گفتم
  3. شمارهٔ ۵۰۴گل و می از لب و رخساره اش می ریخت هرجانب
  4. شمارهٔ ۵۰۵نماند خون دل و کار عشق در پیش است
  5. شمارهٔ ۵۰۶آنچه حاصل شد ز کشت همتم
  6. شمارهٔ ۵۰۷گر به گرد روی او گردیده ام، عیبم مکن
  7. شمارهٔ ۵۰۸ما شیشه به دست طرب آلود شکستیم
  8. شمارهٔ ۵۰۹تاب عنان گرفتن یک ناله ام نماند
همه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات ←

طغرای مشهدی درباره‌ی طغرای مشهدی

طغرای مشهدی (درگذشته در سال ۱۰۷۸ ق) شاعر، نویسنده، سخن‌سرا و از مترسلان برجستهٔ سبک هندی است که در سدهٔ یازدهم هجری می‌زیسته است. طغرا در مشهد زاده شد و در همانجا به تحصیل ادب پرداخت. در اواخر دوران جهانگیر گورکانی (حکومت: ۱۰۱۴–۱۰۳۷ قمری) به هند رفت. پس از مدتی، به‌عنوان منشی شاهزاده مرادبخش پسر شاه جهان (متوفی ۱۰۷۰ ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.