پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات

  1. شمارهٔ ۴۵۶پروانه ما گرچه رسد زود به آتش
  2. شمارهٔ ۴۵۷چنان کز بهر آتش، سنگ و آهن را زنی برهم
  3. شمارهٔ ۴۵۸ز آب خوردن بسیار، گل شود کمرنگ
  4. شمارهٔ ۴۵۹ترسم از حرف غلط کاری، شود در نامه ام
  5. شمارهٔ ۴۶۰حباب وقت خودم در شط تنک ظرفی
  6. شمارهٔ ۴۶۱باده وقتی مزه دارد که تو باشی در بزم
  7. شمارهٔ ۴۶۲کس را غم سوز دل ما نیست درین بزم
  8. شمارهٔ ۴۶۳نمی توان به هم آغوشی ات قناعت کرد
همه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات ←

طغرای مشهدی درباره‌ی طغرای مشهدی

طغرای مشهدی (درگذشته در سال ۱۰۷۸ ق) شاعر، نویسنده، سخن‌سرا و از مترسلان برجستهٔ سبک هندی است که در سدهٔ یازدهم هجری می‌زیسته است. طغرا در مشهد زاده شد و در همانجا به تحصیل ادب پرداخت. در اواخر دوران جهانگیر گورکانی (حکومت: ۱۰۱۴–۱۰۳۷ قمری) به هند رفت. پس از مدتی، به‌عنوان منشی شاهزاده مرادبخش پسر شاه جهان (متوفی ۱۰۷۰ ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.