پرش به محتوای اصلی
طغرای مشهدی طغرای مشهدی

ابیات برگزیده از غزلیات

شمارهٔ ۴۴۸

یار میان باز کرد، رو به کناری نشین

سیرت حیرت بیار، صورت دیوار باش

فتنه گر روزگار، گشته سحرخیز جنگ

شب چو رسد، همچو تیغ، خفته بیدار باش

به سان مهره شطرنج خانه گرد مباش

بتاب رخ ز کسان، در پی نبرد مباش

ادامه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات

  1. شمارهٔ ۴۵۰جا در آتش کند از محرم و بیگانه خویش
  2. شمارهٔ ۴۵۱هزار بار نگردید تا به گرد سرش
  3. شمارهٔ ۴۵۲نگیرم چون سر زلف سیاهش؟
  4. شمارهٔ ۴۵۳برون نرفت فغانت ز تنگنای فلک
  5. شمارهٔ ۴۵۴به ره گلشنم آید در زندان در پیش
  6. شمارهٔ ۴۵۵کوهکن مزد گر از جوی تراشی می دید
  7. شمارهٔ ۴۵۶پروانه ما گرچه رسد زود به آتش
  8. شمارهٔ ۴۵۷چنان کز بهر آتش، سنگ و آهن را زنی برهم
همه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات ←

طغرای مشهدی درباره‌ی طغرای مشهدی

طغرای مشهدی (درگذشته در سال ۱۰۷۸ ق) شاعر، نویسنده، سخن‌سرا و از مترسلان برجستهٔ سبک هندی است که در سدهٔ یازدهم هجری می‌زیسته است. طغرا در مشهد زاده شد و در همانجا به تحصیل ادب پرداخت. در اواخر دوران جهانگیر گورکانی (حکومت: ۱۰۱۴–۱۰۳۷ قمری) به هند رفت. پس از مدتی، به‌عنوان منشی شاهزاده مرادبخش پسر شاه جهان (متوفی ۱۰۷۰ ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.