پرش به محتوای اصلی
طغرای مشهدی طغرای مشهدی

ابیات برگزیده از غزلیات

شمارهٔ ۴۳۱

هر کجا پیمانه گیرد از لب جانانه بوس

هست تا جان در بدن، می گیرم از پیمانه بوس

شبنم از گل بوسه چین شد، چون ننالد عندلیب؟

آشنا محروم و می گیرد ازو بیگانه بوس

ادامه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات

  1. شمارهٔ ۴۳۳قلزم تردامنی را ما کهن سوداگریم
  2. شمارهٔ ۴۳۴پاکرو در خاک هندستان، همین آب است و بس
  3. شمارهٔ ۴۳۵بی گرفتاری نخواهم بود، خاطر جمع دار
  4. شمارهٔ ۴۳۶این که می ترسی ز مستی، عقل نیست
  5. شمارهٔ ۴۳۷سرنوشتی غیر بی برگی ندارد نخل ما
  6. شمارهٔ ۴۳۸در سرابستان گیتی چون شراب زرد باش
  7. شمارهٔ ۴۳۹نام مستوری آن چشم سیه کار مبر
  8. شمارهٔ ۴۴۰انگیخت شراب از رخ زیبای تو آتش
همه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات ←

طغرای مشهدی درباره‌ی طغرای مشهدی

طغرای مشهدی (درگذشته در سال ۱۰۷۸ ق) شاعر، نویسنده، سخن‌سرا و از مترسلان برجستهٔ سبک هندی است که در سدهٔ یازدهم هجری می‌زیسته است. طغرا در مشهد زاده شد و در همانجا به تحصیل ادب پرداخت. در اواخر دوران جهانگیر گورکانی (حکومت: ۱۰۱۴–۱۰۳۷ قمری) به هند رفت. پس از مدتی، به‌عنوان منشی شاهزاده مرادبخش پسر شاه جهان (متوفی ۱۰۷۰ ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.