پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات

  1. شمارهٔ ۴۱۹گرد کلفت بس که می ریزد مرا بر تن غبار
  2. شمارهٔ ۴۲۰مگو تا کی توان بیگانه بود از مردم عالم
  3. شمارهٔ ۴۲۱چون کند چشم ترم گلریزی باران اشک
  4. شمارهٔ ۴۲۲زگل بی بهره ام وز آشیان دور
  5. شمارهٔ ۴۲۳پیغمبر حسنت ورق معجزه گرداند
  6. شمارهٔ ۴۲۴دشت سبز و کوه سبز و شهر سبز و خانه سبز
  7. شمارهٔ ۴۲۵محضر صد بیخودی دارم ز جام می به کف
  8. شمارهٔ ۴۲۶از دهن اشتیاق، بوسه به پیمانه ریز
همه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات ←

طغرای مشهدی درباره‌ی طغرای مشهدی

طغرای مشهدی (درگذشته در سال ۱۰۷۸ ق) شاعر، نویسنده، سخن‌سرا و از مترسلان برجستهٔ سبک هندی است که در سدهٔ یازدهم هجری می‌زیسته است. طغرا در مشهد زاده شد و در همانجا به تحصیل ادب پرداخت. در اواخر دوران جهانگیر گورکانی (حکومت: ۱۰۱۴–۱۰۳۷ قمری) به هند رفت. پس از مدتی، به‌عنوان منشی شاهزاده مرادبخش پسر شاه جهان (متوفی ۱۰۷۰ ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.