پرش به محتوای اصلی
طغرای مشهدی طغرای مشهدی

ابیات برگزیده از غزلیات

شمارهٔ ۴۰۴

از جای خود نخیزد، بهر تواضع خضر

آن کس که در ره او، چون نقش پا نشیند

خواهد قراردادن، حق را به مرکز خود

روزی که همچو مژگان، بر چشم ما نشیند

ادامه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات

  1. شمارهٔ ۴۰۶گر خیال تو ز پیش نظرم گردد دور
  2. شمارهٔ ۴۰۷همچو کاغذ می شود چشمم سفید از انتظار
  3. شمارهٔ ۴۰۸چو ز انجمن برآیی، عوض تو ناز ماند
  4. شمارهٔ ۴۰۹چون هوای کوچه بند نی، درین سبز آشیان
  5. شمارهٔ ۴۱۰عیسی صفت است دختر رز
  6. شمارهٔ ۴۱۱دل برد آن نگار، ببینم چه می کند
  7. شمارهٔ ۴۱۲شیرین به چشم کس ننماییم همچو اشک
  8. شمارهٔ ۴۱۳حال طوفان زدگان هیچ نپرسید کسی
همه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات ←

طغرای مشهدی درباره‌ی طغرای مشهدی

طغرای مشهدی (درگذشته در سال ۱۰۷۸ ق) شاعر، نویسنده، سخن‌سرا و از مترسلان برجستهٔ سبک هندی است که در سدهٔ یازدهم هجری می‌زیسته است. طغرا در مشهد زاده شد و در همانجا به تحصیل ادب پرداخت. در اواخر دوران جهانگیر گورکانی (حکومت: ۱۰۱۴–۱۰۳۷ قمری) به هند رفت. پس از مدتی، به‌عنوان منشی شاهزاده مرادبخش پسر شاه جهان (متوفی ۱۰۷۰ ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.