پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات

  1. شمارهٔ ۳۳۴آنچه من می کشم از طالع رم کرده خویش
  2. شمارهٔ ۳۳۵در مدرسه عشق، چو من بی خبری نیست
  3. شمارهٔ ۳۳۶بی نصیب از باغ وصلش بر نمی آید دلم
  4. شمارهٔ ۳۳۷دو چشم من چو بر آن شوخ بی وفا افتاد
  5. شمارهٔ ۳۳۸بر نمی تابد دلم، پس مانده پرویز را
  6. شمارهٔ ۳۳۹از رشک آبیاری ساقی در آتشیم
  7. شمارهٔ ۳۴۰پیغام نگار ما نیامد
  8. شمارهٔ ۳۴۱چه غم گر گنج بادآورد گل فصل خزان گم شد
همه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات ←

طغرای مشهدی درباره‌ی طغرای مشهدی

طغرای مشهدی (درگذشته در سال ۱۰۷۸ ق) شاعر، نویسنده، سخن‌سرا و از مترسلان برجستهٔ سبک هندی است که در سدهٔ یازدهم هجری می‌زیسته است. طغرا در مشهد زاده شد و در همانجا به تحصیل ادب پرداخت. در اواخر دوران جهانگیر گورکانی (حکومت: ۱۰۱۴–۱۰۳۷ قمری) به هند رفت. پس از مدتی، به‌عنوان منشی شاهزاده مرادبخش پسر شاه جهان (متوفی ۱۰۷۰ ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.