پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۶۰امشب از فرقت او زنده نمی ماند شمع
  2. شمارهٔ ۲۶۱فکر آن زلف مکن تا خم و تابت نبرد
  3. شمارهٔ ۲۶۲کس اگر بگذرد از گفتن شعر
  4. شمارهٔ ۲۶۳لفظ پاکیزه به دستم ز صفای تو رسد
  5. شمارهٔ ۲۶۴چشمم که بود از اثر دود دل، سیاه
  6. شمارهٔ ۲۶۵ز مژگان، چشم مخمورت شبیه است
  7. شمارهٔ ۲۶۶افسرده دلم، کو دم گرمی که ز فیضش
  8. شمارهٔ ۲۶۷ما مصیبت زدگان را چه تواضع به ازین
همه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات ←

طغرای مشهدی درباره‌ی طغرای مشهدی

طغرای مشهدی (درگذشته در سال ۱۰۷۸ ق) شاعر، نویسنده، سخن‌سرا و از مترسلان برجستهٔ سبک هندی است که در سدهٔ یازدهم هجری می‌زیسته است. طغرا در مشهد زاده شد و در همانجا به تحصیل ادب پرداخت. در اواخر دوران جهانگیر گورکانی (حکومت: ۱۰۱۴–۱۰۳۷ قمری) به هند رفت. پس از مدتی، به‌عنوان منشی شاهزاده مرادبخش پسر شاه جهان (متوفی ۱۰۷۰ ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.