پرش به محتوای اصلی
سوزنی سمرقندی

رباعیات

شمارهٔ ۱۹

ای یافته دین ذوالجلال از تو ضیا

وز تو کرم طبیعی و صدق و صفا

غایب مکن ایدوست که از نظم ثنا

غایب نشدست هیچ حرفی بخطا

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۱ای مامک توئی چاره بی چارگیم
  2. شمارهٔ ۲۲با دشمنت از بهر صلاح تن تو
  3. شمارهٔ ۲۳یکدسته گلی دارم و عشقی در تاخت
  4. شمارهٔ ۲۴گردون چو طپانچه کاه رخسار منست
  5. شمارهٔ ۲۵بر درج عقیق سیم خندید لبم
  6. شمارهٔ ۲۶باید ببرم دوست چو خون در رگ و پوست
  7. شمارهٔ ۲۷گر دشمنی ای نگار و گر با من دوست
  8. شمارهٔ ۲۸از خنده مغاله چون فتد در رخ یار
همه‌ی رباعیات ←

درباره‌ی سوزنی سمرقندی

شمس‌الدین تاج‌الشعرا محمد بن علی سمرقندی، معروف به سوزنی سمرقندی (درگذشتهٔ ۵۶۲ قمری به نقل از رضا قلی خان هدیت یا ۵۶۹ قمری به نقل از دولتشاه سمرقندی) شاعر هجاگو و هزال ایرانی قرن ششم هجری است. وی در اشعارش نام خود را محمد، عمر و بوبکر و نام پدرش را مسعود ذکر کرده، از این جهت درستی نام اطلاق شده بر وی یعنی محمد بن علی م...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.