پرش به محتوای اصلی
سوزنی سمرقندی

رباعیات

شمارهٔ ۲۴

گردون چو طپانچه کاه رخسار منست

سیاره سرشک چشم خونبار منست

از روی سرشک تا غمت یار منست

گردون و ستاره ساختن کار منست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۶باید ببرم دوست چو خون در رگ و پوست
  2. شمارهٔ ۲۷گر دشمنی ای نگار و گر با من دوست
  3. شمارهٔ ۲۸از خنده مغاله چون فتد در رخ یار
  4. شمارهٔ ۲۹غازی بکمند زلف شهریرا بست
  5. شمارهٔ ۳۰اندر پیت ای دو دیده مستی رندند
  6. شمارهٔ ۳۱چون فاختگان طوق برآوردی زود
  7. شمارهٔ ۳۲عشق رخ سو کمانک نیم پلاس
  8. شمارهٔ ۳۳ای قد من از عشق تو چون قدرین داس
همه‌ی رباعیات ←

درباره‌ی سوزنی سمرقندی

شمس‌الدین تاج‌الشعرا محمد بن علی سمرقندی، معروف به سوزنی سمرقندی (درگذشتهٔ ۵۶۲ قمری به نقل از رضا قلی خان هدیت یا ۵۶۹ قمری به نقل از دولتشاه سمرقندی) شاعر هجاگو و هزال ایرانی قرن ششم هجری است. وی در اشعارش نام خود را محمد، عمر و بوبکر و نام پدرش را مسعود ذکر کرده، از این جهت درستی نام اطلاق شده بر وی یعنی محمد بن علی م...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.