پرش به محتوای اصلی
سوزنی سمرقندی

رباعیات

شمارهٔ ۲۸

از خنده مغاله چون فتد در رخ یار

از گریه کنم سرشک چون کور قطار

از خنده یار و گریه من ناچار

لوری بمغاله افتد آخر یکبار

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۰اندر پیت ای دو دیده مستی رندند
  2. شمارهٔ ۳۱چون فاختگان طوق برآوردی زود
  3. شمارهٔ ۳۲عشق رخ سو کمانک نیم پلاس
  4. شمارهٔ ۳۳ای قد من از عشق تو چون قدرین داس
  5. شمارهٔ ۳۴با مردم رند ایدل و جان لوند
  6. شمارهٔ ۳۵دل بستدم از کفشگری روی چو ماه
  7. شمارهٔ ۳۶خَلُّخی به غمِ خَلُّخ و اندیشهٔ غُز
  8. شمارهٔ ۳۷بز دنبه ندارد اندرین نیست شکی
همه‌ی رباعیات ←

درباره‌ی سوزنی سمرقندی

شمس‌الدین تاج‌الشعرا محمد بن علی سمرقندی، معروف به سوزنی سمرقندی (درگذشتهٔ ۵۶۲ قمری به نقل از رضا قلی خان هدیت یا ۵۶۹ قمری به نقل از دولتشاه سمرقندی) شاعر هجاگو و هزال ایرانی قرن ششم هجری است. وی در اشعارش نام خود را محمد، عمر و بوبکر و نام پدرش را مسعود ذکر کرده، از این جهت درستی نام اطلاق شده بر وی یعنی محمد بن علی م...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.