شمارهٔ ۲۱
ای مامک توئی چاره بی چارگیم
از تو صله خواستن بود یارگیم
گیرم ندهی جامگی و بارگیم
آخر ندهی سیم غلامبارگیم
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۲۳یکدسته گلی دارم و عشقی در تاخت
- شمارهٔ ۲۴گردون چو طپانچه کاه رخسار منست
- شمارهٔ ۲۵بر درج عقیق سیم خندید لبم
- شمارهٔ ۲۶باید ببرم دوست چو خون در رگ و پوست
- شمارهٔ ۲۷گر دشمنی ای نگار و گر با من دوست
- شمارهٔ ۲۸از خنده مغاله چون فتد در رخ یار
- شمارهٔ ۲۹غازی بکمند زلف شهریرا بست
- شمارهٔ ۳۰اندر پیت ای دو دیده مستی رندند
درباره‌ی سوزنی سمرقندی
شمس‌الدین تاج‌الشعرا محمد بن علی سمرقندی، معروف به سوزنی سمرقندی (درگذشتهٔ ۵۶۲ قمری به نقل از رضا قلی خان هدیت یا ۵۶۹ قمری به نقل از دولتشاه سمرقندی) شاعر هجاگو و هزال ایرانی قرن ششم هجری است. وی در اشعارش نام خود را محمد، عمر و بوبکر و نام پدرش را مسعود ذکر کرده، از این جهت درستی نام اطلاق شده بر وی یعنی محمد بن علی م...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.