پرش به محتوای اصلی
سوزنی سمرقندی

رباعیات

شمارهٔ ۱۷

ای از گل مکرمت سرشت تن تو

شد خربره اهل تیغ چون دشمن تو

خون ریختن خربره در گردن تو

لیکن دیت خربره در گردن تو

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۹ای یافته دین ذوالجلال از تو ضیا
  2. شمارهٔ ۲۰صاحب که ضیای عدل از ما نوزید
  3. شمارهٔ ۲۱ای مامک توئی چاره بی چارگیم
  4. شمارهٔ ۲۲با دشمنت از بهر صلاح تن تو
  5. شمارهٔ ۲۳یکدسته گلی دارم و عشقی در تاخت
  6. شمارهٔ ۲۴گردون چو طپانچه کاه رخسار منست
  7. شمارهٔ ۲۵بر درج عقیق سیم خندید لبم
  8. شمارهٔ ۲۶باید ببرم دوست چو خون در رگ و پوست
همه‌ی رباعیات ←

درباره‌ی سوزنی سمرقندی

شمس‌الدین تاج‌الشعرا محمد بن علی سمرقندی، معروف به سوزنی سمرقندی (درگذشتهٔ ۵۶۲ قمری به نقل از رضا قلی خان هدیت یا ۵۶۹ قمری به نقل از دولتشاه سمرقندی) شاعر هجاگو و هزال ایرانی قرن ششم هجری است. وی در اشعارش نام خود را محمد، عمر و بوبکر و نام پدرش را مسعود ذکر کرده، از این جهت درستی نام اطلاق شده بر وی یعنی محمد بن علی م...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.