پرش به محتوای اصلی
سوزنی سمرقندی

غزلیات

شمارهٔ ۱۷ - روی تو

ای رنگ خواسته ز لبان تو فام لعل

وی خواسته ز رنگ رخان تو فام لعل

خرم رخان تو که ازو ساخت لعل فام

زیبا لبان تو که ازو خواست فام لعل

روی ترا شناسم و لعل لب ترا

جز روی و جز لب تو ندانم کدام لعل

گر بر رخام رو نهی و بوسه ای دهی

گردد ز عکس آنرخ نیکو رخام لعل

بیننده لب و رخ تو خواند فام تو

لعل ای غلام و روی و لبت را غلام لعل

تا کی بفرقت لب و رخسار لعل تو

بر کهربا ببارد جز عم مدام لعل

از گونه لب و رخ تو خواند نام تو

لعل زمردی خط و یاقوت نام لعل

در آرزوی آنکه من و تو بمجلسی

مست شراب و بر کف جام مدام لعل

روی تو لعل و روی من از عکس روی تو

لعل و مدام لعل و ازو گشته جام لعل

ترسم ز روئی روز و شب و مباد

گشته قضا به سیلی قاضی امام لعل

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۹ - بتا با تو کجم؟راست اینست که جز با تو بدل راست نیم
  2. شمارهٔ ۲۰ - ای سیمین سروای جفت دل من از تو فردم
  3. شمارهٔ ۲۱ - فریاد از جور توای نگار از حد گذشت این فتنه و بیداد تو
  4. شمارهٔ ۲۲ - با تو روی آشتی ندارمندارم با تو روی آشتی رو
  5. شمارهٔ ۲۳ - سپید دلم را سیاه کردیسپید کارا کردی دلم به عشق سیاه
  6. شمارهٔ ۲۴ - بغدادی نگاریبیا ای دیده در بغداد دجله
  7. شمارهٔ ۲۵ - ای پسرای پسری کان دو زلف بر زده داری
  8. شمارهٔ ۲۶ - زلفک توچرا کند بسر زلفک تو گل سپری
همه‌ی غزلیات ←

درباره‌ی سوزنی سمرقندی

شمس‌الدین تاج‌الشعرا محمد بن علی سمرقندی، معروف به سوزنی سمرقندی (درگذشتهٔ ۵۶۲ قمری به نقل از رضا قلی خان هدیت یا ۵۶۹ قمری به نقل از دولتشاه سمرقندی) شاعر هجاگو و هزال ایرانی قرن ششم هجری است. وی در اشعارش نام خود را محمد، عمر و بوبکر و نام پدرش را مسعود ذکر کرده، از این جهت درستی نام اطلاق شده بر وی یعنی محمد بن علی م...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.