پرش به محتوای اصلی
سوزنی سمرقندی

غزلیات

شمارهٔ ۲۴ - بغدادی نگاری

بیا ای دیده در بغداد دجله

اگر داری بدل بر یاد دجله

بچشم من نگر تا هست افزون

یکی چشم من از هفتاد دجله

ز هجر روی بغدادی نگاری

مرا از دیدگان افتاد دجله

ورا بی دجله بغداد است دوزخ

مرا دو دیده بی بغداد دجله

دو چشم من چو بغداد رخش دید

هوای او بچشمم داد دجله

اگر با چشم من گردی برآید

ز بی آبی کند فریاد دجله

چنان بارم ز عشق او که آید

بچشم من سراب و باد دجله

ببغداد از یکی نامه فرستم

که همچون دیده من باد دجله

بچشم من چو آب آید ز بغداد

همیدارد زآب آباد دجله

بقای دجله و بغداد من باد

که با بغداد نیک افتاد دجله

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۶ - زلفک توچرا کند بسر زلفک تو گل سپری
  2. شمارهٔ ۲۷ - دو نرگس اوبسم ز نرگس سیراب و لاله خودروی
همه‌ی غزلیات ←

درباره‌ی سوزنی سمرقندی

شمس‌الدین تاج‌الشعرا محمد بن علی سمرقندی، معروف به سوزنی سمرقندی (درگذشتهٔ ۵۶۲ قمری به نقل از رضا قلی خان هدیت یا ۵۶۹ قمری به نقل از دولتشاه سمرقندی) شاعر هجاگو و هزال ایرانی قرن ششم هجری است. وی در اشعارش نام خود را محمد، عمر و بوبکر و نام پدرش را مسعود ذکر کرده، از این جهت درستی نام اطلاق شده بر وی یعنی محمد بن علی م...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.