پرش به محتوای اصلی
سوزنی سمرقندی

غزلیات

شمارهٔ ۱۵ - چون گل نوروز

مشکین کله بر گل نهی ای ماه کله دوز

تا در مه دی باز نمایی گل نوروز

ای چون گل نوروز برخسار و ببالا

بر سرو سرافراز سرافرازی و فیروز

گر سرو و گلت خوانم مانی بگل و سرو

مفراز سر از کبر و رخ از کینه میفروز

چون سوزن باریک تو داریم تن خویش

ای ماه کله دوز کله از تن ما دوز

تا چون کله دوزی حسن آموزی از ما

بر دست و گریبان تو باشیم ره آموز

نی نی هوس است اینکه همه بر سر چاکر

اینک دل و جانم تو خوهی ساز و خوهی سوز

خوه اسب وفا زین کن و زی مهر رهی تاز

خوه تیغ جفا آخته کن کین زرهی توز

من بر سر میدان تو گردانم چون گوی

وندر کوی هجران تو غلطانم چون کوز

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۷ - روی توای رنگ خواسته ز لبان تو فام لعل
  2. شمارهٔ ۱۸ - در دل ترا هواست که با من جدل کنیاز روی تو چو چشمه خورشید در حمل
  3. شمارهٔ ۱۹ - بتا با تو کجم؟راست اینست که جز با تو بدل راست نیم
  4. شمارهٔ ۲۰ - ای سیمین سروای جفت دل من از تو فردم
  5. شمارهٔ ۲۱ - فریاد از جور توای نگار از حد گذشت این فتنه و بیداد تو
  6. شمارهٔ ۲۲ - با تو روی آشتی ندارمندارم با تو روی آشتی رو
  7. شمارهٔ ۲۳ - سپید دلم را سیاه کردیسپید کارا کردی دلم به عشق سیاه
  8. شمارهٔ ۲۴ - بغدادی نگاریبیا ای دیده در بغداد دجله
همه‌ی غزلیات ←

درباره‌ی سوزنی سمرقندی

شمس‌الدین تاج‌الشعرا محمد بن علی سمرقندی، معروف به سوزنی سمرقندی (درگذشتهٔ ۵۶۲ قمری به نقل از رضا قلی خان هدیت یا ۵۶۹ قمری به نقل از دولتشاه سمرقندی) شاعر هجاگو و هزال ایرانی قرن ششم هجری است. وی در اشعارش نام خود را محمد، عمر و بوبکر و نام پدرش را مسعود ذکر کرده، از این جهت درستی نام اطلاق شده بر وی یعنی محمد بن علی م...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.