شمارهٔ ۳۱۴

ادامه‌ی غزلیات ناتمام

1. شمارهٔ ۳۱۶چه رنگ و بو ز خزان و بهار می چینم
2. شمارهٔ ۳۱۷دوست گر منت گذارد سوی دشمن می روم
3. شمارهٔ ۳۱۸دل به زلف او چو بندم بر سر دل چون شوم
4. شمارهٔ ۳۱۹دردیم و از دیار هوس کم گذشته ایم
5. شمارهٔ ۳۲۰عاشق و شیدا و مست و لاابالی گشته ایم
6. شمارهٔ ۳۲۱نیست بیحاصل که خون از چشم تر افشانده ایم
7. شمارهٔ ۳۲۲مجنون دشت گریه مستانه خودیم
8. شمارهٔ ۳۲۳جز عشق میی در خم افلاک ندیدیم