شمارهٔ ۳۱۳

ادامه‌ی غزلیات ناتمام

1. شمارهٔ ۳۱۵چون غبار آیینه دار آن سیه پیراهنم
2. شمارهٔ ۳۱۶چه رنگ و بو ز خزان و بهار می چینم
3. شمارهٔ ۳۱۷دوست گر منت گذارد سوی دشمن می روم
4. شمارهٔ ۳۱۸دل به زلف او چو بندم بر سر دل چون شوم
5. شمارهٔ ۳۱۹دردیم و از دیار هوس کم گذشته ایم
6. شمارهٔ ۳۲۰عاشق و شیدا و مست و لاابالی گشته ایم
7. شمارهٔ ۳۲۱نیست بیحاصل که خون از چشم تر افشانده ایم
8. شمارهٔ ۳۲۲مجنون دشت گریه مستانه خودیم