شمارهٔ ۲۳۸

ادامه‌ی غزلیات ناتمام

1. شمارهٔ ۲۴۰ز چشم فتنه‌ات محشر غم پنهانی‌یی دارد
2. شمارهٔ ۲۴۱گرفتم او گذاری بر سر بیمار می‌آرد
3. شمارهٔ ۲۴۲کو قاصدی که نامه به باد صبا برد
4. شمارهٔ ۲۴۳کی چو بی‌دردان نوید وصلم از جا می‌برد
5. شمارهٔ ۲۴۴آنکه لعلش بیشتر از نیشتر دل می‌برد
6. شمارهٔ ۲۴۵بی هوش تر ز خوابم و خوابم نمی برد
7. شمارهٔ ۲۴۶بس که بیگانگی از خاطر آن گل گذرد
8. شمارهٔ ۲۴۷دل کسی که به این ترکتاز می گذرد