شمارهٔ ۲۴۰

ادامه‌ی غزلیات ناتمام

1. شمارهٔ ۲۴۲کو قاصدی که نامه به باد صبا برد
2. شمارهٔ ۲۴۳کی چو بی‌دردان نوید وصلم از جا می‌برد
3. شمارهٔ ۲۴۴آنکه لعلش بیشتر از نیشتر دل می‌برد
4. شمارهٔ ۲۴۵بی هوش تر ز خوابم و خوابم نمی برد
5. شمارهٔ ۲۴۶بس که بیگانگی از خاطر آن گل گذرد
6. شمارهٔ ۲۴۷دل کسی که به این ترکتاز می گذرد
7. شمارهٔ ۲۴۸ز تیغ او گل زخمی شکار خواهم کرد
8. شمارهٔ ۲۴۹چشمت از هر گردشی بزم دگر آماده کرد