شمارهٔ ۱۶۴

ادامه‌ی غزلیات ناتمام

1. شمارهٔ ۱۶۶در غمش از خویش چون سیماب می باید گذشت
2. شمارهٔ ۱۶۷دمی که مست حیا از من آن غزال گذشت
3. شمارهٔ ۱۶۸حرف شمع رخ او دوش در این خانه گذشت
4. شمارهٔ ۱۶۹شوخی حسن تو گه نقش و گهی نقاش گشت
5. شمارهٔ ۱۷۰یا برای چشم بد تعویذ می باید نوشت
6. شمارهٔ ۱۷۱آنکه برات چمن برگل و سنبل نوشت
7. شمارهٔ ۱۷۲دل که عمری داشت در خاطر تمنای خطت
8. شمارهٔ ۱۷۳چو نقد هستی ما سکه وجود گرفت