پرش به محتوای اصلی
شاه نعمت‌الله ولی شاه نعمت‌الله ولی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۶۹

فرزند عزیز قرةالعین پدر

بی ما به هوای خود برد عمر به سر

مشغول به دیگران و ما را مشغول

نه میل پدر دارد و نه مهر پسر

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۷۱مجنون و پریشان تو ام دستم گیر
  2. رباعی شمارهٔ ۱۷۲ننشین بنشین وز همه عالم برخیز
  3. رباعی شمارهٔ ۱۷۳حکمی از او محال باشد پرهیز
  4. رباعی شمارهٔ ۱۷۴با ریش سفید میر رعناست هنوز
  5. رباعی شمارهٔ ۱۷۵ممکن ز وجود هستی ای دارد و بس
  6. رباعی شمارهٔ ۱۷۶ما عاشق و رندیم ز طامات مپرس
  7. رباعی شمارهٔ ۱۷۷خوش علم شریفی است نکو می ‌جویش
  8. رباعی شمارهٔ ۱۷۸رندانه بیا جام می صاف بنوش
همه‌ی رباعیات ←

شاه نعمت‌الله ولی درباره‌ی شاه نعمت‌الله ولی

سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.