پرش به محتوای اصلی
شاه نعمت‌الله ولی شاه نعمت‌الله ولی

مثنویات

شمارهٔ ۸

ساقی مستیم و جام می به دست

می خورند از جام ما رندان مست

ملک میخانه سبیل ما بود

آید اینجا هر که او ما را بود

هر کجا رندیست ما را محرم است

هرکجا جامیست با ما همدم است

صورت او مظهر معنی ماست

این و آن دو شاهد دعوی ماست

علم وحدانیست علم عارفان

علم اگر خوانی چنین علمی بخوان

قول ما صدیق تصدیقش کند

او محقق نیست تحقیقش کند

تا ننوشی می ندانی ذوق می

تا نگردی وی نیابی حال وی

مستم و خوردم شراب بی حساب

هرکه بیند گویدم خورده شراب

ادامه‌ی مثنویات

  1. شمارهٔ ۱۰صوت نائی بشنو از آواز نی
  2. شمارهٔ ۱۱علم ما در علم او عین وی است
  3. شمارهٔ ۱۲عین ما مانَد حبابی پر ز آب
  4. شمارهٔ ۱۳من ولایت در ولایت دیده ام
  5. شمارهٔ ۱۴با تو گویم نکته ای در نقطه ای
  6. شمارهٔ ۱۵روح اعظم صورت اسم اله
  7. شمارهٔ ۱۶گر تو را دردیست رو درمان بجو
  8. شمارهٔ ۱۷گر به هستی آئی اینجا نیستی
همه‌ی مثنویات ←

شاه نعمت‌الله ولی درباره‌ی شاه نعمت‌الله ولی

سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.