پرش به محتوای اصلی
شاه نعمت‌الله ولی شاه نعمت‌الله ولی

مثنویات

شمارهٔ ۱۲

عین ما مانَد حبابی پر ز آب

گرچه خالی می‌نماید این حباب

بر تو می خوانم ازین بیتی هزار

یاد می گیرش ز من این یادگار

ادامه‌ی مثنویات

  1. شمارهٔ ۱۴با تو گویم نکته ای در نقطه ای
  2. شمارهٔ ۱۵روح اعظم صورت اسم اله
  3. شمارهٔ ۱۶گر تو را دردیست رو درمان بجو
  4. شمارهٔ ۱۷گر به هستی آئی اینجا نیستی
  5. شمارهٔ ۱۸یارم اگر ز سرش نقابی بسته
  6. شمارهٔ ۱۹مظهر اعیان ما ارواح ما
  7. شمارهٔ ۲۰عین ما از حب ذاتی فیض یافت
  8. شمارهٔ ۲۱هر یک از اسمای حق در علم او
همه‌ی مثنویات ←

شاه نعمت‌الله ولی درباره‌ی شاه نعمت‌الله ولی

سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.