پرش به محتوای اصلی
شاه نعمت‌الله ولی شاه نعمت‌الله ولی

مثنویات

شمارهٔ ۴

صورت ما پرده دار او بود

معنی ما حاجت نیکو بود

سینهٔ ما مخزن اسرار او

دیدهٔ ما منظر انوار او

هر چه ما داریم ملک او بود

مالک و ملکش همه نیکو بود

ملک او مائیم و ملک ماست او

گر ملک جوئی درین ملکش بجو

ملک ما از ملک او اعظم بود

نه بدین معنی که بیش و کم بود

ملک او اعیان و پنهان ملک ما

اسم جامع جمع اسماء خدا

ادامه‌ی مثنویات

  1. شمارهٔ ۶گرنه ای باطل بیا و حق پرست
  2. شمارهٔ ۷در دو عالم جز یکی موجود نیست
  3. شمارهٔ ۸ساقی مستیم و جام می به دست
  4. شمارهٔ ۹نقشبندی نقش خوبی بسته بود
  5. شمارهٔ ۱۰صوت نائی بشنو از آواز نی
  6. شمارهٔ ۱۱علم ما در علم او عین وی است
  7. شمارهٔ ۱۲عین ما مانَد حبابی پر ز آب
  8. شمارهٔ ۱۳من ولایت در ولایت دیده ام
همه‌ی مثنویات ←

شاه نعمت‌الله ولی درباره‌ی شاه نعمت‌الله ولی

سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.