پرش به محتوای اصلی
شاه نعمت‌الله ولی شاه نعمت‌الله ولی

غزلیات

غزل شمارهٔ ۷۹

صوفی صافی است در عین صفا

می نماید نور او او را به ما

ذره ای از آفتاب نور او

نیست خالی در همه ارض و سما

نقطه نقطه دایره پیموده است

جمع کرده ابتدا و انتها

سید مست است و جام می به دست

گر تو رندی باده می نوشی بیا

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۸۱در عین حباب آب دریاب
  2. غزل شمارهٔ ۸۲عین ما جو و در این بحر به جز ما مطلب
  3. غزل شمارهٔ ۸۳در دل ما نقد گنج ما طلب
  4. غزل شمارهٔ ۸۴نقد گنج کنت کنزا را طلب
  5. غزل شمارهٔ ۸۵دردمندانه بیا ما را طلب
  6. غزل شمارهٔ ۸۶عاشقی دریادلی از ما طلب
  7. غزل شمارهٔ ۸۷ذوق ما داری درآ در بحر ما ، ما را طلب
  8. غزل شمارهٔ ۸۸همت از درویش صاحب دل طلب
همه‌ی غزلیات ←

شاه نعمت‌الله ولی درباره‌ی شاه نعمت‌الله ولی

سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.