پرش به محتوای اصلی
شاه نعمت‌الله ولی شاه نعمت‌الله ولی

غزلیات

غزل شمارهٔ ۷۲۱

آفتاب چرخ معنی بایزید

سایهٔ خورشید اعلی بایزید

واقف اسرار سبحانی به حق

کاشف انوار معنی بایزید

گوهر دریای عرفان از یقین

عارف و معروف یعنی بایزید

راه جان روشن نشد بی بوالحسن

کار دل پیدا نشد بی بایزید

نقطهٔ وحدت درآمد در الف

در ظهور حرف شد بی بایزید

صورت فردوس جان بسطام عشق

میوهٔ معنی طوبی بایزید

سید از صاحبدلانی لاجرم

کرده با جانت تجلی بایزید

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۷۲۳در سراپردهٔ دل خانه خدا را طلبید
  2. غزل شمارهٔ ۷۲۴زاهد دگر از خلوت تقوی به درافتاد
  3. غزل شمارهٔ ۷۲۵آتشی در نهاد جان افتاد
  4. غزل شمارهٔ ۷۲۶هر که بر خاک راه او افتاد
  5. غزل شمارهٔ ۷۲۷دل به دست زلف دلبر اوفتاد
  6. غزل شمارهٔ ۷۲۸آب چشم ما به روی ما فتاد
  7. غزل شمارهٔ ۷۲۹هرکه در دریای بی پایان فتاد
  8. غزل شمارهٔ ۷۳۰ساقی جامی به این و آن داد
همه‌ی غزلیات ←

شاه نعمت‌الله ولی درباره‌ی شاه نعمت‌الله ولی

سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.